Tien tekenen dat we binnenkort weer zullen eten zoals tijdens de Grote Depressie
Voedsel in de supermarkt verandert ongemerkt, waarbij producten langzaam in kleinere verpakkingen worden gestopt en lijken op het sobere menu uit 1935, aldus John Walter.
De levensstandaard holt langzaam uit doordat gezinnen ongemerkt minder voedsel voor dezelfde prijs krijgen, vergelijkbaar met de gewoonten uit de Grote Depressie.
Fabrikanten verlagen het gewicht van producten zoals pasta en koffie terwijl het prijskaartje onveranderd blijft, een praktijk die bekendstaat als krimpflatie.
Vlees wordt een luxeproduct doordat de prijs van rundvlees sneller stijgt dan de lonen, waardoor gezinnen het steeds vaker moeten plannen of vervangen.
Huishoudens grijpen terug naar goedkopere calorieën en traditionele voeding zoals bonen, aardappelen en brood om de maaltijden betaalbaar te houden.
Voedselbanken groeien uit tot een permanent onderdeel van de economie nu ook werkende gezinnen daar in de rij staan voor betaalbare producten.
Goedkope vetten zoals reuzel en braadvet keren terug in de keuken omdat arme huishoudens deze vetten weer massaal gebruiken.
Huishoudens gaan steeds meer zelf produceren en bouwen de huishoudelijke infrastructuur opnieuw op door bijvoorbeeld gazons om te spitten en weckpotten te kopen.
Reacties